Serwis wielotematyczny

Wiek XVI, Wiek XVII, Wiek XVIII, Powstanie Listopadowe czy Powstanie Styczniowe, to tylko niektóre epizody z historii, jakże jednak istotne i ważne dla świadomości Polaków.

Każde stulecie przyniosło nam wiele wydarzeń, które odcisnęło nieodwracalne piętno na losach naszych przodków. Znajomość faktów historycznych w przypadku polskiego społeczeństwa nie wygląda najlepiej, dlatego koniecznym wydaje się częstsze nawiązywanie do historii nie tylko w szkołach, poprzez zajęcia lekcyjne czy akademie, ale również na co dzień – poprzez rekonstrukcje historyczne czy innego rodzaju wydarzenia, które mogą być doskonale promowane przez media.

Wiek XVI to choćby unia polsko-lubelska z 1569 roku, w wyniku której nastąpiło połączenie Polski z Litwą w jedno państwo pod nazwą Rzeczpospolita Obojga Narodów.  Wiek XVII zaznacza się w naszych dziejach mniej optymistycznie, wszyscy doskonale kojarzymy   najazd Szwedów na Polskę, znany jako  Potop Szwedzki. Grabież kraju na niespotykaną skalę oraz potężne walki z wrogiem zburzyły dotychczasowy dobry czas dla polskich dziejów i dalszego rozwoju państwa. Gwoździem do trumny były rozbiory Polski, czyli wiek XVIII. Polska na wiele lat całkowicie zniknęła z mapy Europy, nastąpił podział terytoriów, nastąpiła decentralizacja kraju, a każda dziedzina życia – kultura, gospodarka itp. w danym zaborze została podporządkowana innemu mocarstwu. Jedność i wspólny kierunek działania, który charakteryzował dotychczas nasze losy, zniknął bezpowrotnie.

Dziesiątki lat niewoli nie zgasiły jednak woli walki Polaków oraz nadziei na wyrwanie się z rąk mocarstw. Pierwszą, narodowowyzwoleńczą próbą przywrócenia porządku sprzed 1772 roku było Powstanie Listopadowe z 1830 roku, które jednak zakończyło się klęską. Zabrakło przygotowania, pewności w zwycięstwo. Ponad 30 lat przyszło nam czekać na kolejny zryw, mowa o Powstaniu Styczniowym z  1863 roku, który kolejny raz pokazał  waleczność i bohaterskość Polaków. W starciu z wrogiem, siły narodowowyzwoleńcze, gnębione i tępione pod zaborami, nie miały jednak szans.

Na lepszy czas dla naszych dziejów musieliśmy poczekać do XX wieku.

Historia to jedna z najpopularniejszych dziedzin życia, która ma swoje wierne grono wielbicieli. Uczymy się jej w szkole, przypominamy na co dzień, m.in. za sprawą mediów, powraca do nas w literaturze, muzyce – można powiedzieć, że jest wszechobecna. Każdy, kto interesuje się historią wie, że to niezgłębiona tak naprawdę dziedzina wiedzy. Trudno nauczyć się jej na pamięć, dlatego tak ważne jest logiczne kojarzenie faktów, które pozwalają nam łączyć wątki i ze skomplikowanego mechanizmu zbudować, mimo braku wiedzy na temat dat i nazwisk, spójny ciąg wydarzeń.

Każda epoka rządziła się swoimi prawami. Starożytność, większości kojarzy się z mitologiczną Grecją, potęgą Rzymu i wielkimi podbojami. Zupełnie inne fakty przynosi nam wczesne średniowiecze oraz Średniowiecze – czasy przypominające nam głównie osławioną już walkę z heretykami itp.

 Wydaje się, że właśnie najstarsze momenty z dziejów ludzkości budzą największe zainteresowanie i z oczywistych względów, cały czas pozostawiają najwięcej wątpliwości. Wiele pamiątek z przeszłości, w postaci dzieł sztuki, budynków, a także literatury, nie miała szans przetrwać próby czasu. Dla większości państw starożytność i średniowiecze nie odgrywają jednak aż tak wielkiego znaczenia. Wspominamy bardziej czasy naszych przodków i dzieje rozwiniętych już własnych państwowości. Dla Polaków przykładem takich czasów, kiedy Polska szczególnie wyróżniała się w dziejach Europy i na mapie kontynentu była m.in. Epoka Napoleońska, której początek dał koniec rewolucji francuskiej.

Takich epizodów z życia naszego kraju było wiele, zazwyczaj krwawych i niezwykle bolesnych, które odcisnęły duże piętno na dalszych losach naszego kraju. O tym jednak w kolejnych rozważaniach…

Sezon wędkarski, dzięki sprzyjającej pogodzie, rozkręca się na dobre. Nad wodą pojawiają się coraz częściej tłumy wędkarzy, którzy sprawdzają rybostan wód. Już niedługo skończy się okres ochronny dla szczupaka, co oznacza, że tysiące wędkarzy wyruszy na poszukiwanie tej jednej   z najpopularniejszych polskich ryb. Tuż za nim plasuje się sandacz, popularnością cieszy się także okoń, kleń i jaź. Są jednak równie ciekawe, aczkolwiek mniej popularne gatunki, których łowienie sprawia wiele przyjemności.

Po pierwsze będzie to miętus, ryba, która po chudych latach wreszcie wraca do polskich wód. Dla wielu z nas pozostaje tajemnicą ze względu na specyficzne upodobania – przebywa głęboko w zbiornikach w ciemnych zagłębieniach. Nie da się jednak pomylić go z jakąkolwiek inną rybą   wyraźny, ciemnobrązowy kolor nadaje miętusowi bardziej egzotyczny wygląd.  Kolejną rybą, która prezentuje ciekawe ubarwienie jest pstrąg, który występuje w dwóch odmianach – jako pstrąg tęczowy oraz potokowy. Jeden posiada charakterystyczne kółka na grzbiecie, drugi wyróżnia się tęczowym ubarwieniem. Obaj przedstawiciele dominują w górskich wodach.

Grono nietypowych gatunków ryb zasila także sieja, która powszechnie występuje w naszych rodzimych jeziorach. Dominuje u niej jasno- i ciemno-zielony kolor na grzbiecie, co jest jej podstawowym wyróżnikiem. Wreszcie sielawa, która nie należy do często poławianych okazów. Występuje w jeziorach i wszelkiego rodzaju zbiornikach  zaporowych. Sielawa wyróżnia się srebrzystym ubarwieniem widocznym w bocznych częściach ciała.

Jelec, Karaś, Leszcz, Lin, Lipień, to tylko niektóre gatunki ryb, które występują w polskich wodach. Każdy z nich charakteryzuje się innymi upodobaniami, których poznanie to wyzwanie dla niejednego wędkarza.
Zacznijmy od jelca – to stosunkowo mała ryba, powszechnie występująca w wodach niemal całej Europy. W Polsce łowi się go rzadko, mimo swojej unikatowej morfologii nie stanowi trofeum dla wędkarzy i nie cieszy się zbytnio u nich popularnością.

W jego menu znajdują się głównie owady, robaki, skorupiaki itp. To ważna informacja, ponieważ znajomość pokarmu danego gatunku pozwala nam dobrze dobrać przynęty i ewentualnie zanęty. Jeszcze innymi prawami rządzi się w naszych wodach karaś, który preferuje rzeki. Jest bez wątpienia jedną z najładniejszych ryb, dzięki specyficznemu, złotawemu odcieniowi. Karaś to typowy drapieżnik – odżywia się larwami owadów, bezkręgowcami, tylko czasem wodną roślinnością. Teraz czas na gatunki na literę L, czyli leszcza, lina i lipienia – ich wspólną cechą jest nietuzinkowe ubarwienie – od złotawego, przez żółto-srebrny. Wszystkie też zdecydowanie wybierają do jedzenia owady, skorupiaki, ślimakami.

Znając ich morfologię oraz upodobania żywieniowe, możemy spokojnie przejść do kolejnego zagadnienia – kwestii doboru przynęt i akcesoriów wędkarskich. W przypadku jelca są to woblery, karaś – zdecydowanie metoda gruntowa z wykorzystaniem spławika, dla leszcza – spławik, czyli wszelkiego rodzaju ciasta i inne zanęty, w przypadku lina i lipienia sprawdzają się domowe zanęty w postaci grochu, fasoli itp.

Do takiego gatunku bez wątpienia należy dorsz, poławiany w Bałtyku. Co prawda sezon na dorsze trwa cały rok, ale zły dobór sprzętu oraz zła pogoda – co częste nad naszym morzem, potrafią zaprzepaścić niejedną wyprawę. Dorsz wymaga bowiem wyjątkowo trwałego sprzętu, dużych woblerów, które zniosą silne targnięcia zestawu spowodowane falami.

Do takich rzadziej występujących ryb, po które nie wystarczy udać się nad rodzimą rzekę czy jezioro, jest troć i łosoś, które znajdziemy w Parsęcie, nazywaną krainą tych ryb. Ze względu na swą unikatowość ryby te uznawane są za wyjątkowe trofeum wędkarskie. Popularność wspomnianych gatunków przynosi jednak i złe efekty – rabunkowa polityka sprawia, że mamy ich coraz mniej w naszych wodach. Wszelkiego rodzaju stowarzyszenia prowadzą działania na rzecz ochrony troci i łososia, namawiając do wypuszczania ryb. Czy ta akcja odniesie skutek, okaże się w niedalekiej przyszłości.

Wędkarstwo, jak każde hobby rządzi się swoimi prawami. Ci, którzy wędkowanie znają od podszewki, wszak na ryby wybierają się już od dobrych kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu lat, wiedzą, że cały czas pojawiają się nowe trendy i sposoby, które pozwalają śmiało twierdzić, iż wędkarstwo to niezgłębiona skarbnica wiedzy. Dla każdego, coś miłego, można by rzec, bo to bardzo szeroka dziedzina. Mamy wędkarstwo spinningowe, wędkarstwo spławikowe, karpiowe, muchowe, podlodowe, gruntowe, a do tego całą masę przeróżnych przynęt – sztuczne i naturalne, zanęty itd.

Dlaczego tak wiele? – pytają ci, dla których wędkarstwo to egzotyczna dziedzina. Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta –każda metoda rządzi się swoimi prawami. W innych warunkach i na inne ryby polujemy w przypadku spinningu, inne zasady obowiązują w spławiku, muszce itd. Takie rozgraniczenie powoduje natomiast, iż inny zestaw musimy przygotować. W spinningu kluczem do sukcesu jest oczywiście wędka, ale także przynęty, zwłaszcza woblery. W spławiku, jak sama nazwa wskazuje, spławik, w muszce – mucha…

Branża producentów i dystrybutorów również nie pozostaje w tyle. Sprzęt wędkarski, akcesoria wędkarskie, to co sezon cała masa nowości , i to zarówno jeśli chodzi o wędki, kołowrotki i inne elementy zestawu, jak i dodatki – echosondy, ubrania wędkarskie itp.

Tak szeroki wybór cieszy każdego, bo szeroka branża oznacza konkurencję, a za nią idzie cena, która cały czas musi być atrakcyjna i to dla różnych grup klientów. Miejmy zatem nadzieję, że mimo kryzysu,  o którym mówi się tyle w środkach masowego przekazu, naszej branży nie dotknie.